Osoby filmu i teatru
Scoot McNairy

Scoot McNairy Życiorys, biografia, zdjęcia

Opis

Scoot McNairy rozpoczął swoją drogę do Hollywood w Richardson w Teksasie. Jego upodobanie do branży rozrywkowej zrodziło się w miejscowym teatrze, do którego posyłali go rodzice w ramach zajęć pozalekcyjnych. Jednak po zagraniu kilku ról w młodym wieku, zwyciężyła miłość do natury i tak resztę dzieciństwa spędził na rybach.
 
Kiedy przeprowadził się do Austin w Teksasie, jego pierwszą rolą filmową była kreacja w filmie pełnometrażowym „Wrong Numbers”, który wygrał później na festiwalu Austin Film Festival. 

Można by pomyśleć, że to wydarzenie zaprowadziło go prosto do Hollywood. Scoot postanowił jednak, że zostanie przewodnikiem po lodowcu w Kolumbii Brytyjskiej. Kiedy jego nadzieje o wspinaczkach powstrzymała kontuzja pleców, w końcu trafił do Los Angeles, gdzie doskonalił swój aktorski warsztat w szkole filmowej. 

Jego pierwszym sukcesem okazała się rola w „Pocałunku o północy”, który wygrał nagrodę Johna Cassavetesa na 2009 Independent Spirit Awards. Zagrał także w filmach: „Akademia tajemniczych sztuk pięknych” w reżyserii Terry’ego Zwigoffa, u boku Johna Malkovicha; „Twisted” w reżyserii Johna Ashera; „The Shadow Effect” w reżyserii Jareda i Justina Varava; „The Listening Party”, u boku Selmy Blair, Neila Younga i Setha Greena oraz „The Fall” w reżyserii Johna Kruggera. Scoot występował również w wielu serialach telewizyjnych – m.in.: „Sześć stóp pod ziemią”; „CSI - Kryminalne zagadki”; „Kości”; „Jedenasta godzina”; „Mam na imię Earl”; „Świat gliniarzy”; „Jake in Progress”; „Krok od domu”; „Jak poznałem waszą matkę”.
 

Ścieżka kariery

Aktor (kino)

Współpracuje
Polecamy
O nich się mówi
Popularne
Brak zdjęcia
Relacja z przeglądu filmów bulwersujących

Nikt nie wyszedł, nikt nie zemdlał - ba, liczna widownia klaskała po niektórych obrazach! Mamy aż tak mocne nerwy, czy zero wrażliwości? Przegląd filmów bulwersujących, k

Brak zdjęcia
3xN Prezentacje 2005

Przez ostatni weekend listopada w Centrum Kultury Wrocław-Zachód mogliśmy oglądać to, co w polskim kinie niezależnym, w tym roku, było najlepsze. Nazwa festiwalu była ade