Osoby filmu i teatru

Opis

Stephen Frears jest jednym z najbardziej znanych reżyserów brytyjskich. Urodzony w Leicester w 1941 roku, studiował prawo w Cambridge University zanim zaczął pracować w teatrze London’s Royal Court jako asystent Lindsay’a Andersona. Karierę w przemyśle filmowym rozpoczął jako asystent reżysera Karela Reisza. W 1971 nakręcił swój pełnometrażowy debiut - dramat kryminalny „Prywatny detektyw” z Albertem Finneyem w roli głównej. Potem pracował głównie dla telewizji, aż do 1985 roku, kiedy powstał niskobudżetowy film, który okazał się hitem i przełomem w jego karierze - „Moja piękna pralnia”.

Napisany przez Hanifa Kureishiego i wyprodukowany przez Channel 4 obraz był zabawnym i intrygującym portretem związku między młodym Pakistańczykiem i londyńskim punkiem (w tę rolę wcielił się nieznany jeszcze wtedy Daniel Day-Lewis). Film ten bardzo wiarygodnie przedstawiał rozmaite aspekty homoseksualizmu, a także rasizm i politykę Wielkiej Brytanii lat 80-tych.

Zainteresowanie reżysera postaciami, które rzucają wyzwanie seksualnym i społecznym stereotypom dało o sobie znać w jego kolejnych dwóch filmach „Nadstaw uszu” (1987), cenionym filmie o sławnym i kontrowersyjnym angielskim dramaturgu Joe Ortonie z Garym Oldmanem, Alfredem Moliną i Vanessą Redgrave w rolach głównych. Z kolei „Sammy and Rosie Get Laid” (1987), jego kolejna współpraca z Kureishim, był spojrzeniem na międzykulturowe związki i konflikty pokoleniowe w rozdartym zamieszkami Londynie.

Po tych filmach Frears nakręcił swój hollywoodzki debiut, olśniewające „Niebezpieczne związki” (1988), które przyniosły mu m.in. nominację do nagrody BAFTA dla najlepszego reżysera. Scenariusz do tego filmu, autorstwa Christophera Hamptona, zdobył Oscara, a niesamowity popis aktorski obsadzonych w głównych rolach Johna Malkovicha i Glenn Close przyniósł tej ostatniej nominację do nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej.

Potem reżyser nakręcił wyprodukowany przez Martina Scorsese film „Naciągacze”, który przyniósł mu nominację do Oscara dla najlepszego reżysera w 1991 i potwierdził jego reputację jednego z najbardziej utalentowanych brytyjskich reżyserów jego pokolenia.

Kolejnymi obrazami Frearsa były satyryczna bajka „Przypadkowy bohater” (1992) z Dustinem Hoffmanem, Geeną Davis i Andym Garcia; „Mary Reilly” (1996), czyli autorskie spojrzenie na historię dr Jekylla i Mr Hyde’a; dwie zabawne adaptacje prozy Roddy’ego Doyle’a - „The Snapper”(1993) i „Furgonetka” (1996).

Po elegijnym westernie „Kraina Hi-Lo” (1998) z Woodym Harrelsonem, Billym Crudupem, Penelopą Cruz i Patricią Arquette, Frears zrealizował „Przeboje i podboje”, humorystyczne spojrzenie na kwestię związków, będące adaptacją popularnej powieści Nicka Hornby'ego pt. „Wierność w stereo”. W 2000 reżyser współpracował z uznanym scenarzystą telewizyjnym Jimmym McGovernem nad subtelnym dramatem społecznym „Liam”, który opisywał niepowodzenia liverpoolskiej rodziny z klasy pracującej. Po tym nakręcił oklaskiwany film „Niewidoczni” (2002), thriller o nielegalnych imigrantach próbujących przeżyć w Londynie. Film zdobył wiele nagród, m.in. British Independent Film Awards dla najlepszego reżysera, nagrodę Best British Film przyznawaną przez „Evening Standard” i nominację do Oscara dla scenarzysty Stephena Knighta.

W 2003 Stephen Frears powrócił do brytyjskiej telewizji by wyreżyserować „The Deal”, opowiadający o relacjach Gordona Browna i Tony’ego Blaira. Ta produkcja otrzymała nagrodę BAFTA dla najlepszego dramatu. W 2006 roku Frears zrealizował jeden ze swoich najgłośniejszych i najbardziej nagradzanych filmów - „Królową” z Oscarową Helen Mirren w roli tytułowej.

Ścieżka kariery

Reżyser (kino)

Współpracuje
O nich się mówi